Liep ff met mijn ziel onder mijn armen. Sinds mijn proeven aan bdsm, merk ik dat ik niet meer zonder kan. Een tegenslag en ik word onrustig. En snak op dat moment helemaal naar een goede spanking. En waar ik vroeger al niet goed mijn rust kon vinden, is dat nu soms nog moeilijker. Dus dan maar naar het strand, uitwaaien. Mmm, het was kouder dan ik dacht. Dus heb ik maar 1,5 uur in de kou gelopen. Hopende om wat rust te vinden. Met de muziek van Within Temptation lukte het gelukkig wel een beetje. Nu tijd om mijn koude lijf in een warm bedje te gaan leggen……
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
De ontdekking van bdsm en daarmee ook dat dit iets is wat ik al erg lang heb gemist in mijn leven, brengt de nodige emoties met zich mee. Mijn onderdanige gevoelens, maar ook mijn behoefte aan pijn en me klein mogen voelen.
Zo herkenbaar!
BeantwoordenVerwijderenWillen, moeten, maar niet kunnen of mogen.
Heel frusterend. :-(
En zo is het dus, maar troost je jehebt BDSM ontdekt, geniet ervan.
BeantwoordenVerwijderenLiefs, 12{F}
Ik zou je graag in je verlangen tegemoet willen komen. Maar mijn lief (echtgenote) zou daar grote moeite mee hebben. Waarmee ik maar wil zeggen, dat je de enige niet bent die af en toe op het strand even uit wil waaien. Een schrale troost vrees ik. Houd moed, er komen vast betere tijden :-)
BeantwoordenVerwijderenGroeten,
Lex.